Vrouwenstilte.

 

Meer dan de helft van de afgestudeerden aan de universiteit is vrouw. Toch is de mannenstem nog altijd dominant in het publieke debat. Vrouwen schrijven minder boeken, publiceren minder in kranten en tijdschriften en spreken minder vaak op evenementen, radio of tv.

Waar komt deze vrouwenstilte vandaan en wat kunnen we eraan doen? Omdat wij denken dat een samenleving van mannen en vrouwen moet worden geduid door mannen en vrouwen, organiseerden we van 15 oktober 2016 tot 10 januari 2017 een essaywedstrijd. De enige eis: vrouw zijn. Sorry mannen! 

Essaywedstrijd 2017.

Maar liefst 263 toekomstperspectieven bereikten onze mailbox. Daaruit koos onze jury een shortlist van 10 auteurs. Ze komen uit alle windstreken, van Groningen tot Brussel:

Lietje Bauwens – Nieuwe sterke verhalen vanuit de toekomst
Julie Benschop-Plokker – Begin maar ergens… De horizon van het verhaal
Liesbet Heyse – Weet wat je niet wilt verliezen
Marjolein Lanzing – De vrouw en de stofzuiger
Lisanne Didi Onderwater – De tijdloosheid van Emma Bovary
Andrea Speijer-Beek – Hoe maken we iets van de toekomst?
Daphné Dupont-Nivet – Spice up your life
Joke de Wolf – Papieren sporen
Yanaika Zomer – Een en Ander overhoop. Een pleidooi voor meerstemmigheid
Dionne Zwier – Hoe maken we iets van de toekomst?

Voor de nieuwsgierigen onder ons hebben we alvast fragmenten geselecteerd uit de tien beste essays. 

De uitreiking vindt plaats tijdens ons programma Ode aan de Vrouwenstem op 10 april in De Nieuwe Liefde te Amsterdam.

Oja. #ikschrijf is een hashtag. En hashtags zijn van niemand. Op Twitter kan iedereen dus deelnemen aan de discussie over diversiteit in het publieke debat.