#Ikschrijf-finalist: Lietje Bauwens

Over Lietje

Ze werkt al een halfjaar als onderzoeker in Brussel, maar als mensen vragen waar haar project nou precies over gaat, krijgt Lietje Bauwens (26) de zenuwen. (Ze zegt er zelfs etentjes voor af!) Liever klimt ze in de pen, want schrijven is voor haar de enige manier om haar gedachten te structureren. De #ikschrijf-essaywedstrijd zag ze als een uitnodiging om daar eens goed voor te gaan zitten. En met succes. Ze belandde op de shortlist met een ingewikkeld maar zeer bevlogen essay waarin ze uitlegt wat ze al maanden probeert te doen: denken vanuit de toekomst.

‘We worden geregeerd door technologie en data (denk aan de algoritmes die eigenlijk al weten wat je morgen aantrekt) en dat geeft ons het gevoel dat we de controle kwijt zijn. Deze machteloosheid doet verlangen naar het verleden, naar kleinschaligheid en tastbaarheid. Maar dan vergeten we dat complexe problemen om complexe oplossingen vragen. De enige manier om de toekomst mee vorm te geven, in plaats van achter de feiten aan te hobbelen, is door óók vanuit de toekomst te leren denken.’ Hoe Lietje dat wil doen, lees je in haar essay. Of neem een kijkje op haar platform dat ze oprichtte met architect Wouter de Raeve: ‘perhaps it is high time for a xeno-architecture to match’.

 

Over haar essay

Lietje Bauwens pleit voor een nieuwe manier van denken waarin complexiteit omarmd wordt. ‘Om het lokale, op begrenzing gerichte, discours open te breken is het noodzakelijk globalisering en complexiteit te omarmen. Door bijvoorbeeld de Chinese productiemacht niet te bevechten met een moestuin maar, zoals cyberfilosoof Michel Bauwens doet, na te denken over een globale peer2peer structuur die als een soort lijm verschillende bottom-up projecten met elkaar verbindt. We moeten groter, complexer en daarmee eigenlijk ‘fictiever’, leren denken.’