Juryrapport

#ikschrijf essaywedstrijd 2017

Uit de 263 inzendingen voor de #ikschrijf essaywedstrijd 2017 selecteerden wij drie hoofdprijzen, en twee aanmoedigingsprijzen. De essayisten gaven ieder hun visie op de vraag 'hoe maken we iets van de toekomst?'

 De jury bestaat uit Regine Dugardyn (Socrates & co), Erno Eskens (ISVW), Simone Peek (Hard//hoofd), Niels Cornelissen (Boom uitgevers Amsterdam), Ebissé Rouw (Amsterdam University Press, Dipsaus) en Sophie Verhappen (deFusie).

 
 
marjolein.jpg

1e prijs (€ 1000,- en een publicatie in Filosofie Magazine)

Marjolein Lanzing | De vrouw en de stofzuiger

Het essay van Marjolein Lanzing is met humor geschreven. Het leest als een trein, wekt een meewarige glimlach op en zet aan tot denken. Want hoewel techniek het leven ingrijpend verandert laat Lanzing zien dat het denken erover verrassend weinig vooruitgang boekt. Lanzing doceert ethiek aan de Technische Universiteit Eindhoven en stelt zich voor hoe in de jaren vijftig de stofzuiger werd geïntroduceerd. Het apparaat neemt veel werk uit handen, zullen sommige mannen hebben gedacht, maar ja: ‘Wat moet de vrouw dan doen?’. Lanzings studenten ontwerpen alles van zelfrijdende auto's tot orgaanprinters, maar ethiek voelt vooral aan als een bedreiging. Op een dag is er, na afloop van het ethiekcollege, toch wat discussie. Het gaat over domotica. Zo’n koelkast die zelf boodschappen doet, dat is heel handig, hoort Lanzing een student zeggen, maar eh: “Wat moet de vrouw dan doen?”. Haar heldere schrijfstijl, de actuele insteek van het onderwerp en de aansprekende voorbeelden maken deze essayist tot de onomstotelijke winnaar van de #ikschrijf essaywedstrijd 2017!

 
julie.jpg

2e prijs (€ 500,- en een publicatie op deFusie)

Julie Benschop-Plokker | Begin maar ergens... De horizon van het verhaal

Julie Benschop viel op door haar literaire schrijfstijl en verwijzingen naar eeuwenoude verhalen en gedichten. Ze laat zien dat mythen van drieduizend jaar oud niet aan betekenis hebben ingeboet. Odysseus worstelt met existentiële keuzes waar iedereen nog steeds mee te maken krijgt. Omdat wij in staat zijn om ons te verplaatsen in verhalen, is de mythe een richtingwijzer op onze eigen levensreis. Hiermee laat Benschop zien dat verhalen niet alleen beschrijven, maar ook een scheppende werking hebben. Verhalen kunnen de toekomst verbeelden en mogelijkheden tastbaar maken. Dit maakt verhalen tot een krachtig instrument om de werkelijkheid te veranderen. Benschop weet haar lezers niet alleen te overtuigen van de kracht van verhalen; de kracht van haar eigen verhaal ligt erin dat ze haar lezers een handvat biedt om zélf de wereld anders voor te stellen, en zo bij te dragen aan een betere wereld. Zo biedt zij een origineel en overtuigend antwoord op de vraag ‘Hoe maken we iets van de toekomst?’.

 
yanaika.jpg

3e prijs (€ 250,- en een publicatie op filosofie.nl)

Yanaika Zomer | Een en ander overhoop. Een pleidooi voor meerstemmigheid

Dit essay slaagt er op een bijzondere wijze in de belangrijke maatschappelijke en politieke debatten over ras en gender te analyseren. Het is beknopt, helder en verdiepend. Hoe kunnen we navigeren in onze door technologie gedomineerde wereld? En in het bijzonder: Hoe kunnen vrouwen en minderheden gebruik maken van de technologische tools om ruimte terug te winnen en hun stem te laten horen? Door te kijken naar #zeghet laat Zomer zienhoe social media het mogelijk maakt voor gemarginaliseerde groepen om hun mening te geven en van zich te laten horen. Zomer heeft een groot vermogen om uit haar comfortzone te stappen en de wereld in al haar complexiteiten te laten zien.

Onze jongste deelnemer Dionne Zwier (17) en Bertha den Oudsten-Bouter (86) worden toegesproken door jurylid Regine Dugardyn

Onze jongste deelnemer Dionne Zwier (17) en Bertha den Oudsten-Bouter (86) worden toegesproken door jurylid Regine Dugardyn

Aanmoedigingsprijzen (publicatie op hard//hoofd)

Twee deelnemers leverden pareltjes van essays in. De auteurs munten uit door een gevoel voor stijl en timing in de opbouw van hun betoog. Over het algemeen gaf de jury de voorkeur aan essays die het autobiografische overstijgen. Bij deze twee auteurs staat het autobiografische centraal, maar beiden zijn ze in staat het autobiografische zo te verwoorden dat het maatschappelijke relevantie krijgt. In beide essays vormt ‘aandacht’ het sleutelwoord. Aandacht voor jezelf en je omgeving, aandacht voor de dagelijkse dingen die het leven de moeite waard maken.

Het is bijna te mooi voor woorden: de winnaars zijn de jongste en de oudste deelnemer aan #ikschrijf.

Dionne Zwier (begeleidingstraject bij De Nieuwe Garde) | Hoe maken we iets van de toekomst?

De zeventienjarige Dionne Zwier laat zien hoe je al heel jong kunt bezwijken aan de druk van onze prestatiemaatschappij, hoe je dat worstelend weer te boven kunt komen en iets van de toekomst kunt maken door zelf meer in balans in je leven te krijgen.

Bertha den Oudsten-Bouter | Wat maak je van de toekomst

De 86-jarige Bertha den Oudsten-Bouter maakt in een kort en subtiel verhaal duidelijk hoe zij, met in ieder geval minder jaren te gaan dan ze er al achter de rug heeft, nog steeds inspiratie vindt om haar steentje aan de toekomst bij te dragen.